GOK Maciejowice

Kościół

Dzieje parafii maciejowickiej są bardzo złożone. Jan Długosz w "Liber beneficiorum" t.II napisał, że Kazimierz Sprawiedliwy dał przywilej na założenie w Kochowie miasta, i przypuszczać należy, że już w XII wieku znajdował się tu. miejscowy kościół. Kochów początkowo odgrywał najważniejszą rolę na ziemi maciejowickiej nalężacej do Kanoników Regularnych z Czerwińska, którzy sprawowali tu posługi religijne tak, że dopiero od 1540 r. księża diecezjalni obejmują na stałe parafię. W 1681 r. po spaleniu kościoła w Kochowie, właścicielka miejscowych dóbr, Anna z Oleśnickich Zbąska buduje kościół drewniany w Ostrowie - Maciejowicach. Obecny murowany kościół parafialny w Maciejowicach pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, został zbudowany w latach 1772 – 1780, z funduszów zostawionych przez ks. Józefa Bryndzyńskiego, gdy właścicielem tutejszych dóbr był Ignacy Potocki . Po pożarze i zniszczeniach Maciejowic w 1819 roku dzieło budowy zostaje dokończone przez XII Ordynata Stanisława Kostkę Zamoyskiego w 1821 roku. Obecny kształt i neogotyckie cechy stylowe uzyskał dopiero w latach 1880 – 1881, kiedy został gruntownie przebudowany według projektu Leonarda Marconiego. Pewne wyobrażenie o jego wcześniejszym wyglądzie prawdopodobnie może dać zabytkowa przykościelna dzwonnica, zbudowana w roku 1821. Ma ona doskonałe proporcje i czyste cechy budowli klasycystycznej. Świątynia uległa częściowemu zniszczeniu podczas niezwykle zaciętych walk latem 1915 roku.  W 1939 roku kościół został konsekrowany przez biskupa pomocniczego siedleckiego Czesława Sokołowskiego. W świątyni jest umieszczony obraz  Najświętszej Matki Bolesnej Nieustającej Pomocy namalowany w Rzymie. i ofiarowany w 1901 roku przez hrabinę Celinę Zamoyską. W kościele można zobaczyć także tablice pośmiertne hrabiego Stanisława Kostki Zamoyskiego i hrabiny Róży z Potockich Zamoyskich z 1890 roku.